Op de hoek van de Snellemanstraat in Zwaanshals hangen twee ornamentlijsten aan gevelmuren tegenover elkaar. Voor die twee plekken zijn twee kunstenaars uitgenodigd, Marcel Niehoff en Eddy Kaijser, om elk een werk te maken dat relatie heeft met dat van de ander. Ze vormen als het ware een tweeluik: twee werken die op elkaar uitkijken.
De voorstelling die deze twee kunstenaars zo samen hebben opgebouwd, is van een meisje dat zit te kijken naar een waslijn. Niehoff maakte de schildering van het meisje. Het is een kind in een hedendaagse outfit, zonnebril en glanzend roze schoentjes, dat verveeld voor zich uit zit te kijken. Tegenover haar hangt de was te drogen, geschilderd door Kaijser. Een broek en shirts hangen over de waslijn en op twee stoelen. Het heeft de nonchalance van een waszolder, een typische binnenruimte.
Dat is ook precies het resultaat dat de twee kunstenaars samen nastreefden: het scheppen van het idee van een huis, zodat de straat een binnenruimte wordt. Het leven binnen is minder gehaast dan dat op straat. Zeker deze voorstelling, van een meisje dat bewegingsloos zit te kijken hoe de was droogt, geeft een traagheid die vreemd is aan het stadsleven buiten.
Deze twee schilderingen, die uiteraard ook als individuele werken functioneren, zijn gemaakt in opdracht van het Centrum Beeldende Kunst Rotterdam. De opdracht was onderdeel van een grootschalige opknapbeurt van Zwaanshals, waar jarenlang aan gewerkt is. Pleintjes zijn opgeknapt, huizen ook. Veel van die huizen zijn negentiende-eeuwse panden met ornamentlijsten die destijds bedoeld waren voor reclameschilderingen. In de vorige eeuw is het plan begonnen om deze te gebruiken voor autonome beeldende kunst, een plan dat nog steeds wordt uitgevoerd. In 2011 laat het Centrum Beeldende Kunst in deze buurt zes nieuwe schilderingen maken.
