Als een archetypische oervrouw staat deze massieve sculptuur aan de rand van een grasveld. De vrouw kijkt uit over het water, ware het niet dat ze geen hoofd heeft. Ze staat in klassieke contrapost: een been recht, de andere gebogen, waardoor bekken schuin kantelt. Hierdoor komt ze zelfs deels van haar sokkel af, die ze gebruikt als een steuntje onder een voet. Ze staat er uitdagend en zelfverzekerd bij, duwt met haar stevige armen in de zij, haar buik naar voren. Het beeld herinnert nog duidelijk aan de grofheid en massiviteit van het oorspronkelijke blok steen: niet alleen zijn de vormen groot en hoekig, ook zijn in de huid nog sporen van de beitel zichtbaar.
Het beeld zou in eerste instantie in het Park 1e Katendrechts Hoofd bij de Citex-toren geplaatst worden. Na buurtacties tegen de naaktheid van het beeld is de huidige lokatie gekozen.
